„ბაჰარესთანი“ სპარსული ლიტერატურის კლასიკოსის აბდ ორ-რაჰმან ჯამის (1414-1492) უმთავრეს დიდაქტიკურ თხზულებად ითვლება, რომელშიც გადმოცემულია სხვადასხვა სახის შეგონებანი, შუა საუკუნეების აღმოსავლური მისტიციზმის თვალსაჩინო წარმომადგენელთა მოსაზრებები და უაღრესად მახვილგონივრული იგავ-არაკები, ამ თხზულებაშივე მოცემულია ჯამის წინამორბედ პოეტთა ერთგვარი ანთოლოგია. ჯამის მონუმენტური და მრავალშრიანი მხატვრული სამყაროს სრულყოფილად შეცნობა „ბაჰარესთანის“ გარეშე წარმოუდგენელია. ამავდროულად ამ ნაწარმოებს სპარსული ლიტერატურის ცნობილ წიგნთა თანავარსკვლავედში საპატიო ადგილი უჭირავს და ექვსი საუკუნის შემდეგაც ინარჩუნებს დიდ მხატვრულ მნიშვნელობას და პოეტურ ძალმოსილებას. „ბაჰარესთანის“ წინამდებარე თარგმანი, რომელიც ქართულ ენაზე პირველად შესრულდა, ითვალისწინებს ჯამის შემოქმედების კვლევის ქართულ, სპარსულ და ევროპულ ტრადიციებს. გარდა ამისა, თარგმანში აღდგენილია დედნისეულ ტექსტში ირანული ცენზურის მიერ წაშლილი ცალკეული ეროტიკული და სკაბრეზული პასაჟები. სპარსულიდან თარგმნა, წინასიტყვაობა და კომენტარები დაურთო გიორგი ხულორდავამ