წიგნი შეიცავს ლაზური დიალექტის ტექსტობრივ მასალას, ტექსტებში ასახულია ლაზურის სამივე კილოკავი: ხოფური, ვიწურ-არქაბული და ათინურ-ართაშენული. ტექსტები ჩაწერილია როგორც საქართველოში (სოფ. სარფის—საქართველოს ტერიტორიაზე დარჩენილი ერთადერთი ლაზური სოფლის მცხოვრებთაგან და დასავლეთ საქართველოს რიგ ქალაქსა და სოფელში ლაზეთიდან სხვადასხვა დროს ჩამოსახლებულთაგან), ისე უშუალოდ ლაზეთში (თურქეთის რესპუბლიკის ართვინისა და რიზეს ვილაიეთების ლაზური სოფლების მკვიდრთაგან).
ტექსტებს ერთვის ლაზეთის ტოპონიმია და ზოგიერთი ენობრივი მოვლენის განხილვა.