ნაშრომში მონოგრაფიულად შესწავლილია საიარაღო ფოლადის წარმოების ისტორია თბილისში. განხილულია ქართულ ენაში ჯავარდენისა და დამასკური ფოლადის აღმნიშვნელი ტერმინები. ნაჩვენებია მეიარაღეთა სახელოსნოების განლაგების ზუსტი ლოკაცია, გვიანი ფეოდალური პერიოდის თბილისელ მეიარაღეთა სახელები და მათ მიერ დამზადებულ იარაღის ექსპორტთან დაკავშირებული საკითხები. ნაშრომში მოცემულია თბილისური იარაღის წარმოების პერიოდიზაციის ცდა. თბილისში იარაღის წარმოების მიმოხილვის ფონზე, საარქივო დოკუმენტების საფუძველზე, წარმოჩენილია ცნობილ მეიარაღეთა საგვარეულოს – ელიარაშვილების შესახებ არსებული ცნობები, დადგენილია მათი გენეალოგია და ფაქტები, რომლებიც ასახავენ რუსეთის იმპერიისათვის ქართული საიარაღო ფოლადის დამზადების ხერხების გადაცემის ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებს.