ერთგან თავად უთქვამს ავტორს, „მარტოობის ასი წელი“ მხოლოდ იმიტომ დავწერე, რომ ხალხს „პოლკოვნიკს არავინ სწერს“ წაეკითხაო. სწორი განზრახვაა. მე არასდროს წამიკითხავს ასეთი ზუსტი, ბასრი და ალესილი მოთხრობა, რომელშიც ერთ ზედმეტ სიტყვას ვერ ამოიკითხავთ; მე არ მეგულება სხვა ისეთი საკითხავი, რომელიც წყალში ამოვლებული ღრუბელივითაა გაჟღენთილი უიმედობით და ამავდროულად ყველაზე იმედიანი ტექსტია. და დასასრული?! ღმერთო ჩემო, ამის მსგავსი დასასრული რომ ოდესმე მომაფიქრებინა, დასაწყისს არ დავუწერ“. – დათო გორგილაძე რომანები ესპანურიდან თარგმნა თეა გვასალიამ