წიგნში მთლიანად შედის ადრე გამოქვეყწებული „ტრაგიგული ნიღბები“ (1971) იმ განსხვავებით, რომ შეძლებისამებრ განტვირთულია სქოლიორებისაგან და მითითებერისგან, ცალკე ნაწილად გამოვყავი „მშეენიერი მძლევარი“, რომელსაც გარკგეული კავშირი კი აქვს მომდევნო თავებთან, მაგრამ მაინც დამოუკიდებელი ნაშრომია. „ტრაგიკული ნიღბების" ძირითადი პათოსი ადვილაღ მაღიარებინებს ჩვენს მთაში ქრისტიანობის თანდათანობითი „პაგანიზაციის“ ზურაბ კიკნაძისეულ თვალსაზრისს, რის გამოც წიგნს ჩამოვაცილე ზოგიერთი პასაჟი, სადაც „წარმართულ. ქრისტიანული დაპირისპირება ტრადიციული წინაუკმობით იყო წარმოდგენილი. ჩემთვის გულსატკენია იმის აღიარება, რომ არ ვიცოდი არსებობა ალ. ჭეიშვილის ნაშრომისა ვაჟას პოემებზე, ალ. ჭეიშვილის ეს ნაშრომი ამასწინათ ახსენა „ლიტერატურულ საქართველოში“ კობა იმედაშვილმა.

თავის დროზე ჩვენს ჟურნალ-გაზეთებში დაიბეჭდა. ჯანსუღ ღვინჯილიას, სარგის ცაიშვილის, რევაზ თვარაძის, მზია შენგელიას, აპოლონ ჟორდანიას წერილები „ტრაგიკული წიღბების“ გამო, აგრეთვე გურამ ასათიანის გამოხმაურება ჟურნალში „ვოპროსი ლიტერატური“; მათ ისევე, „ როგორც ფარნაოზ კოტეტიშვილმა და სოლომონ ხუციშვილმა თითქმის ერთნაირი ხასიათის შენიშვნები მომცეს;

ნებისმიერ წიგნში ავტორი დროის ტვიფარით აღბეჭდილ თავისი სულის ნაწილსაც ამჟღავნებს და ამიტომ მისი შეცვლა გაუმართლებელია. დრო თვითონ. შეაქვს აუცილებელი კორექტივი. პატივი მივაგოთ დროს.

ავტორი