ნებისმიერ ქვეყანას, მთელი თავისი ისტორიის მანძილზე, შეიძლება ჰყავდეს მხოლოდ რამდენიმე ისეთი პოეტი, ვისი სიტყვებიც, ენის საკუთრებად ქცეული, თაობიდან თაობას გადაეცემა. სწორედ ასე მოხდა ჰერბერტის პოეზიის შემთხვევაში, ჯერ კიდევ მის სიცოცხლეში.

ჩესლავ მილოში (CZESŁAW MIŁOSZ), პოლონელი პოეტი, ესეისტი, ლიტერატურის ისტორიკოსი, მთარგმნელი, ნობელის პრემიის ლაურეატი

ის ლექსში თავის აზრებს გადმოგვცემს არა ტემპერატურის ზრდით, არამედ მისი ვარდნით იმ წერტილამდე, რომელზეც მისი ლექსები, მისი სტროფები — როგორც ლითონის მესერი ზამთარში - დამწვრობას იწვევს.

იოსებ ბროდსკი (JOSEPH BRODSKY), რუსი და ამერიკელი პოეტი, ესეისტი, დრამატურგი, მთარგმნელი, ნობელის პრემიის ლაურეატი

მისი შემოქმედება ეს ისეთი აბსოლუტური ღირებულებაა, რომელსაც დრო ვერაფერს დააკლებს, რადგან ადამიანი კვლავაც დადგება დრამატული არჩევანის წინაშე და მისი თანამდევი, კვლავაც და კვლავაც, იქნება იმედი, ილუზია, შეცდომები და ჭეშმარიტების შეცნობის აუცილებლობა. ზბიგნევ ჰერბერტი სწორედ ამის შესახებ წერდა და თან ასე ლამაზად. ამიტომაც დაჯაბნა დრო და ამიტომაც წილნაყარია უკვდავებასთან.

ვისლავა შიმბორსკა (WISŁAWA SZYMBORSKA), პოლონელი პოეტი, ესეისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ნობელის პრემიის ლაურეატი