წინამდებარე წიგნი ქართული სინამდვილისათვის ერთგვარად უჩვეულოა. იგი, მართალია, ქართულ ულტურაზე მოგვითხრობს, მაგრამ მისი კვლევის საგანია არა სახვითი ხელოვნების ნიმუშები, ლიტერატურის ძეგლები, მუსიკალური ქმნილებები, ტრადიციები და ა.შ., რაზეც ჩვეულებრივ მახვილდება ყურადღება ეროვნული კულტურისადმი მიძღვნილ ნაშრომებში, არამედ ქართული ერთობის მიერ უმთავრესი ადამიანური ემოციების კონცეპტუალიზაცია. ამ მნიშვნელოვან საკითხს ავტორი იკვლევს ქართული ენის მეშვეობით. კერძოდ, იგი ახდენს ქართულისათვის დამახასიათებელი სემანტიკური ველების იდენტიფიკაციას და ანალიზს. კვლევის შედეგად კი, ჯერ ერთი, იკვეთება ქართული ენის, როგორც გარკვეული ლინგვისტური კოდის, თავისებურებანი; მეორეც, წარმოჩინდება ქართული იდენტობის მეტად არსებითი, სხვა ტიპის წყაროებით მოუხელთებელი, ნიშნები.

პროფესორი მარიამ ჩხარტიშვილი