წინამდებარე გამოკვლევა დაწერილია, ძირითადად, ქართველი ერის ისტორიის უმთავრესი წყაროს „ქართლის ცხოვრების“ და ნაკლებად ცნობილი ჩერქეზული წყაროების ცნობების განხილვის საფუძველზე, რის შედეგადაც დადგენილია პირიქითა საქართველოს მოსახლეობის ვინაობა, საზღვრები და არსებობის ხანა; გარკვეულია აფხაზისა და აფხაზეთის ისტორიული შინაარსი, დასაბუთებულია აფსუას გვარტომობა, მისი პირველსაცხოვრისის ადგილმდებარეობა და აფხაზეთში დამკვიდრების ჟამი. ნაშრომში, აგრეთვე, განხილულია ქართველ-სომეხთა ურთიერთობის, დაღესტნელების, ჩეჩენ-ინგუშების, ოსების, ყარაჩაი- ბალყარელებისა და ჩერქეზების, ანუ ქაშაგ-ადიღე-ყაბარდოელთა ისტორიის საკითხებიც.

ავტორი